Κάποιος στο μετρό

κάθε πρωί που μπαίνω στο μετρό
είναι ένας άντρας με το πρόσωπο γυρτό
σαν των ψαράδων το καλάμι
όταν φρενάρει ο οδηγός
δεν αντιδράει
και όταν τρέχει κοιτάζει έξω από το τζάμι

σ’ έναν σταθμό γυρίζει τη ματιά
και μες το χέρι σφίγγει τα χαρτιά
όπως η μάνα το παιδί της
χάνεται μες το βουητό
δεν αντιδράει
σαν να φυσάει κι αυτός ελιά που τρέμει το κλαδί της

R
κοιτάει τα πόδια του κοιτάει σκεφτικός
δεν είναι γέρος
και τι μαρτύριο
παίζει στα χέρια το εισιτήριο
δεν είναι νεαρός

και τελικά σηκώνεται κι αυτός
μπροστά στην πόρτα όπως όλοι νευρικός
μα να κατέβει δεν τον νοιάζει
τον σπρώχνουν όλοι ακίνητος
δεν αντιδράει
αυτός ο κάποιος δεν κατεβαίνει και μου μοιάζει

R
κοιτάει τα πόδια του κοιτάει σκεφτικός
δεν είναι γέρος
και τι μαρτύριο
παίζει στα χέρια το εισιτήριο
δεν είναι νεαρός

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: