Ο Καρούζος ίσως…

Εύρος.

Έχω δοθεί στον άνεμο.

Τα χέρια μου δυο μαριονέτες για πλαστικές σημαίες.

 

Χαμόγελο βαμμένο υποψία

ως Ιωνάθαν γλάρος κράζω τ’ άπειρο.

 

Άσε με στο μυστήριο κλίτος της πόλης

να εκφράσω θάρρος για την νύχτα.

 

Μονολογώ μιαν άδεια προσευχή.

Ανάβω πέτρες φυτεύω καρδιές

ένα μοναχικό μυρμήγκι αγκομαχώντας σπόρο.

 

Ζητάω να κοιμηθώ έναν χειμώνα

και κάποιον λόγο να δοθώ σε μυγδαλιές

αναχωρώντας πρόωρα

για την μοναδική μου ερώτηση.

 

Ο έξω όλεθρος με χάιδεψε

όπως ξημέρωμα την έρημη λεωφόρο.

 

Αστείο η πόλη

εγώ

ολάκερος μια θάλασσα.

 

 

Απρίλιος 2013

//

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: