Νοσοκομείο λουλουδιών

 

Το αγκάθι μου λαβώθηκε από έρωτα.

Ένα παιδί με έκοψε μικρό.

Μεγάλωσα σε φυλλωσιές

και θέλησα τον ήλιο απ’ το χαρμόσυνο που νόμισα.

Ένα πρωί υπέθεσα την ευτυχία

τον άγραφο νόμο τηςαγάπης

και την σιωπή,

ως μέτρο των πραγμάτων.

Αλλά οι άνθρωποι λερώνουν,

οι άνθρωποι λεηλατούν το φως,

σκαρφαλώνουν στις πέτρες και φωνάζουν τ’ όνομά τους.

Περιμένουν απάντηση.

 

Ο μίσχος μου πεθαίνει

καθώς κείμαι.

Και γέρνω

προς τον λιγοστό ήλιο

να ξεγελάσω τις γρίλιες

τελειώνοντας το έαρ μου

μέσα σε βρώμικο νοσοκομείο λουλουδιών.

 

 

6 Απριλίου 2013

 

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: