ΕΓΩ

ένα πρόβλημα η ποίηση

να σας ξεριζώνει την γλώσσα

να λερώνει τα εσώρουχά σας μ’ αστέρια

να γεμίζει τα παπούτσια σας

βήματα

ατέλειωτα βήματα

 

μέσα στους καιρούς ξέχασα τ’ όνομά μου

σήκωσα το τηλέφωνο

ντράπηκα τον κόσμο

γέλασα

 

σημείωσα την κατάντια

 

χτυπάω την ηλικία στο πρόσωπο

της ρίχνω σφαλιάρες στο σβέρκο

μου λέει κάτι για το χτες

ψιθυρίζω το τέλος της

εγώ το ψιθυρίζω

 

είναι τέτοια η κράση μου σαν πόλεμος

η πτώση μου αστεία

 

το παράπονό μου:

που δεν σε βίασα

που δεν σε σκότωσα

που δεν σου έβγαλα τα σωθικά

καθώς μου έδειχνες ένα λιμάνι

κι έλεγες τ’ όνομά μου

 

πες μου ποιος είμαι;

 

νύχτωσε κι είμαι ακόμα εδώ

 

6 Απριλίου 2013

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: