ΧΕΙΜΩΝΙΑΤΙΚΟ ΑΠΟΓΕΥΜΑ ΣΤΑ ΣΕΠΟΛΙΑ

Δεν δύναμαι τ’ απόγευμα εδώ
Ξενιτεμένες ώρες και μαράζι
Σεπόλια, Δυρραχίου και Μπουρνάζι
τις ίδιες διαδρομές ακολουθώ

Μου ψιθυρίσαν κάτι για δουλειά
Όνειρα έχω κι είχα
Ποιος κιόλας μου προσκόμισε γέρικο βήχα;
Πλέον τα βράδια κλαίει η γειτονιά.

Να πάρει ο διάολος κι απόψε!
Πέρασε το απόγευμα σαν σφαίρα
Με πλήγωσε και τούτη η μέρα.
Κι ούτε φαΐ. Ψωμί τυρί πάρε και κόψε.

Ποιος μένει εδώ;
Και πώς να φύγει;
Τι ο καημός της κι αν σε πνίγει;
Κοιμήσου μ’ έναν στεναγμό.

 

2003

//

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: