ΓΛΩΣΣΑ ΚΑΜΙΑ

πάμε να γράψουμε ρε

μ’ αίμα στα πεζοδρόμια

πάμε στα μπαλκόνια των αυτόχειρων

να μετρήσουμε το νούμερο των παπουτσιών τους

πάμε να βρούμε άρρωστους γλάρους σε χωματερές

να καπνίσουμε γόπες απ’ το δρόμο

πάμε να βρούμε άδεια πακέτα

δέματα φυλακής

να γδάρουμε ήλιους και φεγγάρια

και να γελάμε σαν καθάρματα

πάμε να συνδικαλιστούμε

απέναντι σε κάθε ταξίδι

να διεκδικήσουμε καλύτερους όρους φυγής

 

πάμε να πάρουμε όλα τα κατατόπια

ν’ ακροβολιστούμε

να δώσουμε τις μάχες στα στενά

να κερδίσουμε δρόμους

λεωφόρους

εθνικές

να φυτέψουμε πολυβόλα στις πόλεις μας

πολυβόλα και λουλούδια.

 

Τώρα καίγομαι

κι εσύ με ρωτάς

με ποια γλώσσα;

 

Γλώσσα καμιά για τα τριαντάφυλλα

γλώσσα καμιά για τα ξυράφια.

 

Αλλά πάλι καλά που σ’ έχω οι άλλοι περνάνε με κόκκινο

 

μη μου μιλάς για σύρματα

κοίτα τα χέρια μου

τον κόσμο και την προσευχή του τρομαγμένη

όμως εγώ συνεχίζω

τις ανηφόρες

με δεκανίκια

 

μη μου μιλάς για φάρμακα

δεν θεραπεύομαι

γυρίζω στο χαρτί

 

νεκροταφεία ουρανών

υπόγεια περάσματα

και τ’ αλληλούια της πείνας

 

ζω extravagant την αλλοτρίωση

οι εργάτες είναι απ’ το ίδιο υλικό με τους αφέντες τους

γι’ αυτό

όταν μου μιλάνε

ακούω χαφιέδες

να μασάνε τα ονόματά μας

 

ανέλπιδα ανέξοδα οι φίλοι μου ζουν

την κάθε μέρα σαν αρένα για σάπια αυτοκίνητα

σαν χωματερή για είδη υγιεινής και μηχανές κολλημένες

 

Καμία καταφυγή, καμία ηδυπάθεια

 

Τώρα καίγομαι

κι εσύ με ρωτάς

με ποια γλώσσα;

 

Πες το με την ευχή στο πρόσωπο

και το σουγιά στο χέρι.

Να!

 

Κατεβασμένα παντελόνια, σαρκία άφυλα

αφίσες του Μεγάλου Αδελφού

παραταγμένοι γιάπηδες με σκληρούς χαρτοφύλακες

το μέλλον μου είναι θραύση

σκεπές από παράγκες που τις παίρνει ο άνεμος

γερμένα δέντρα, φύλλα που πέφτουν

γόπες βρισιές

το μέλλον μου

το πιθανό μου μέλλον  λέω

είναι αβεβαιότητα με όλα τα κομφόρ

τυφλή ηλίθια πίστη σε πληγές

κι οι λέξεις μου

κρυψώνες

για εξόριστα μάτια

 

γλώσσα καμιά

 

ήταν πρωί του Αυγούστου τελικά

και δεν υπήρχε ροδαυγή.

 

Θα μετρηθούμε ρε;

Άντρες δυο μέτρα

πώς γίναμε έτσι

σου ‘λεγα

κοίτα μην γίνεις πούστης στην ψυχή

και μου ‘λεγες να προσέχω τα λόγια μου

 

καίγομαι

 

ένα φίλος

ντυμένος στα κόκκινα

με λέει ανυπόμονο

γιατί φοράω μαύρα

του λέω

εγώ δε γέρασα ακόμα

ρίχνουμε ζάρια

ποντάρουμε τύψεις

κυνηγιόμαστε

 

εγώ πάντα κλέφτης

αυτός αστυνόμος.

 

Κοίταξα στον καθρέφτη

τούτο το σύννεφο

είμαι εγώ

ο ουρανός

μια βεβαιότητα.

Όλες οι λέξεις του ανήκουν

κι εγώ επιζώ

το χνώτο μου βρώμικο

στο τζάμι της ποίησης

 

γλώσσα καμιά

 

συνθέτω όραμα

ουρλιάζω στον άνεμο

ανασαίνω

 

εγώ δεν αποφάσισα τις πόλεις

εγώ δεν μέτρησα τα βήματά μου

ούτε και τσιγκουνεύτηκα το μπινελίκι

εγώ μιλάω για γειτονιές

το τέλος του κόσμου

την αρχή των ανθρώπων

 

στα πονεμένα μάτια

όπου σκάλωσαν οι υποταγές

εγώ διατράνωσα

εγώ περίεργος

μια πίστη

στο σκοτάδι

 

η κόλαση με δέχτηκε μες την σιωπή

 

ότι αστράφτει μες την ποίηση είναι σκατά

χαρτί περιτυλίγματος σινιέ

και μούρη όλο νόημα

 

φοράω την ποίηση για βρακί

 

μπροστά μου είναι μάχες

πολιορκίες βουβές

μια σίγουρη παράδοση

σωροί

και σειρήνες ασθενοφόρων

 

μπροστά μου είναι τσιμεντόπλακες

η Πανεπιστημίου έξαλλη

η Σταδίου ξεριζωμένη

το Σύνταγμα φλεγόμενο

γυαλιά παντού

καμένα πανό

αγριεμένοι μπάτσοι

φωτιές και μπόμπες

 

είναι πίσω οι σιδερένιοι μισθοί

 

τα γράμματα των αυτόχειρων

 

οργισμένοι φθόγγοι

 

γλώσσα καμιά

 

οι κώδικές μου

ανοιχτοί

κι απροστάτευτοι

σε παγκόσμια νευρικά δίκτυα

 

τρέχω στη στάση

τρέχω

καίγομαι

μα με προσπέρασε

το πλήθος της σιωπής

 

Βρήκα απόψε την φωνή μου

εγώ δεν αποφάσισα τους στίχους

ούτε την έκβαση

με το νεκρό μου στήθος μοναχά

ακούμπησα το μέλλον.

 

Άνοιξη 2012 – 16/3/2013

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: