ΟΙ ΓΡΙΕΣ

Αναρωτιέμαι χρόνια ολόκληρα –
τόσα χρόνια, τόσους μήνες,
κάθε μέρα,
που οι γριές απλώνουνε τα ρούχα ξημερώματα

Κι εμένα
κάθε χειμώνα
τόσα χρόνια
με πιάνει ο βήχας το πρωί
την ώρα που οι γριές
απλώνουνε τα ρούχα.

Κι ύστερα ανάβουνε τις σόμπες στις κουζίνες
ψήνουν καφέ, στεγνώνουν τα φασόλια
σέρνουν τα πόδια τους
τα πονεμένα πόδια τους μες τις παντόφλες
κι όλο θυμούνται

κάποτε κλαίνε

μα πάντοτε
κοιτάζουν πίσω απ’ τα παράθυρα

με τ’ άδεια τους μάτια
κάτω από λάμπες γυμνές
σε παλιά δωμάτια

κοιτάζουν τ’ απλωμένα ρούχα
σα να ‘ταν όλη τους η ζωή.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: