Στ’ όνειρό μου

Με ξέχασαν μια μέρα ανάμεσα

σε λέξεις και σε δέντρα –

– κι εγώ δεν έψαξα να επιστρέψω.

Ένα σημείωμα έλεγε πως ήμουν παιδικός θεός –

δεν τον κατάλαβα ποτέ μου αυτόν τον φόβο

για τις τσιχλόφουσκες, τα μανταρίνια και τον Καραγκιόζη

 

εγώ ήμουν πάντα βροχερός

τα blues μου, το ουίσκυ, το μπουρδέλο

σταμάτησα να δίνομαι σ’ εκκλήσεις τρυφερότητας

σταμάτησα να χαρτοπαίζω ρήματα

κι έμαθα τη σκακιέρα των ουσιαστικών.

 

Μια μέρα βρήκα κάποιον που ‘χα από χρόνια χάσει

τότ’ έσβησα το φως του δωματίου

κι έπεσα στο κρεβάτι πριν την αμαρτία.

 

Συνάντησα το γέλιο στ’ όνειρό μου

κι είδα πως μ’ είχαν ξεχάσει ανάμεσα

σε λέξεις και σε δέντρα –

– ο καπιταλισμός θα πέσει κάτω απ’ τη μηλιά

κι είδα πως δεν υπήρχε ελπίδα

κι ας ήμουν βροχερός

κι ας ήμουν υπνοβάτης.

 

Πριν το πρωινό

με ξύπνησε η παραδοχή.

Δεκέμβρης 2011

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: