ΕΝΑΣ ΑΣΚΗΤΗΣ ΠΟΥ ΑΣΚΕΙΤΑΙ ΣΕ ΑΣΤΙΚΟ ΤΟΠΙΟ

1.

Υπάρχει η σιωπή των μετάλλων

μια ανακρίβεια

ένα πουλί που κρέμεται

καμιά φορά

ποτέ

από τις ρίζες των λιμνών

τώρα καταλαβαίνω

γιατί σιωπούσα

δονούμενος

επιρρεπής σε γιγαντώσεις

μέγαρα παλάτια

ερείπια

κι είχαν γίνει οι εκκλησίες

φωταγωγοί χάριτος

2.

Το πρόσωπό της μες το φως

αμετανόητο

αργολουσμένο

η εκπύρωση των τοίχων

η παράμετρος της αδιαφορίας

η αναλογία των όντων

μες την βροχή

σβήνουν τα πεθαμένα ψάρια

με θλίψη ηφαιστείου

για τις υπέροχες καρποφορίες των μελισσών

δοσμένο σε ταχύ ποτάμι

άδωρο

με το χαρούμενο κατούρημα του σκύλου

ομοιάζω την γυναίκα

 

3.

με το λαφρύ σκύψιμο της γνάθου

κάτω απ’ τις σκάλες

στα υγρά μπουντρούμια

όπου είχα συναντήσει

τα λεγόμενα

αναρίφνητα υδατόφραχτα χέρια

μουδιασμένα ρήγματα

ρινίσματα μνήμης

η Κερκόπορτα της υφηλίου

μισάνοιχτη μπρος –

η έκπληξη που είχε μισήσει –

εγώ στις χαραμάδες του φωτός

μαστιγωμένος από αχτινωτά στεφάνια

και προσόψεις πόλεων

 

4.

την κεφαλήν μου επί των ώμων

κλίνω

σε δεύτερη μοίρα

δεν έπρεπε να ‘χα σιωπήσει

με πυρίμαχη γλώσσα

στις αποσκευές

στα πολυκατοικημένα λιμάνια

για να τελειώνουμε με τις διαθέσεις

η φιλοδοξία των σκουπιδιών μ’ έχει αποθέσει

στις κλίσεις μουσικές

στις αποδημίες των πρώτων ωρών

ξημερώνει χειρονομία

στην τροχιά του ορίζοντα

στο ένα μέτρο τάφος

χάλασμα

και χάρτινο γεφύρι

29/3/06

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: