ΓΥΝΑΙΚΑ

Στα ξερά τοπία θ’ αδράξουν τις ξερές λέξεις. Στα υγρά τοπία θ’ αποκτήσουν κείνη την τρικυμιώδη ματιά. Το λαρύγγι τους θα σμίγει με τον έρωτα. Αυτή είναι μια προϊούσα αλήθεια που πρέπει να γίνει πιστευτή απ’ το μέλλον.

Τα χέρια τους θα ‘χουν τη ζέστη χωρίς την υποταγή. Φιλιά κρύσταλλα από πόθο – όχι από λύπηση.

«Τραγουδήστε μας μέσα στις πόλεις που σας ποδοπάτησαν τις αλήθειες σας».

Σας υποδέχτηκαν τόσες λεωφόροι. Οι ιαχές σας έγιναν παράγκες. Φωλιάζατε απελπισμένες, κλαμένες. Τα γόνατα δίπλωναν απ’ την πολλή αμαρτία. Κρατάει η γυναίκα τα κλειδιά και πρώτη ανοίγει την πόρτα.
Και μεθυσμένη ασπάζεται το λόγο τον βαρύ που την μαστίγωνε.

Κι έτσι γερνάει βαρύθυμα. Πίσω από μπαλκονόπορτες κρύες. Με γέλια ξένα. Κι έτσι πέφτει απ’ το κλαδί της με μηχανικό θάνατο.

Πληρώσαμε για μια αυτονόητη δροσιά. Βουίζει η πόλη. Σκοτώνει η άσφαλτος. Ταιριάζουν τα γυναικεία μάτια στις προκυμαίες που προστάτεψαν πάντα, με θεϊκή συνέπεια, κουρασμένα κορμιά και κρύες φλέβες απ’ το χαμό.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: