ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΤΣΙΓΑΡΟ

Ένα τσιγάρο δρόμο
ώσπου να σβήσει θα είμαι εκεί
Θα έρθω να σε βρω
με νικοτίνη και με βήχα
προλέγοντας
κι αμφισβητώντας
προδίδοντας
κι αμφισημώντας.

Έχω τα μονοπάτια·
έχω τους δρόμους λοιπόν, έχω τ’ αμάξια, τα μαζικά μέσα, έχω τους αφέντες-δούλους, έχω τη λογική της μοναδικής νύχτας, έχω τα στίγματα.
Παραμένει τόση επιείκεια στις επιφάνειες ώστε οι ανηφόρες πλαγιάζουν, ξεκουράζονται. Παραμένουν τόσα μονοπάτια στις εθνικές, τόσες διακλαδώσεις στα μάτια σου!
Παραμένουν τόσοι θεοί κατ’ εικόνα μου,
παραμένει ο χρόνος – η ομοίωσή μου.

Τρία ζήτω για τα λησμονημένα!
Προσοχή στις λεπτομέρειες!

Νηστεύεις και πεινάς, μα δε μιλάς.

Παραμένει η μικρή
μικρή
μικρή
πικρή
Οιδιπόδεια ρίζα μου.

Μάρτιος 2011

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: