ΤΟ ΠΛΟΙΟ ΤΗΣ ΓΡΑΜΜΗΣ

Εννιά και τριάντα
το εισιτήριο
στις δέκα φεύγω.

Πίσω η Αθήνα
μπροστά γκρεμός.
Εγώ στη γαμημένη μέση.

Η βαλίτσα άδεια.
Όνειρα, χαρτιά, τσιγάρα.
Και μια σακούλα σκουπιδιών
για τη ναυτία.
Τη θάλασσα δεν τη συνήθισα βλέπεις ποτέ.

Κοιτάω τον ουρανό. Τον κοιτάω βαριά.
Το κεφάλι μου έχει ανοίξει στα δύο σαν αυγό πασχαλιάτικο
αλλά εγώ δεν καταπίνω ασπιρίνες. Το άσπρο με πονάει.

Τόσο,
που σήμερα φόρεσα πάλι μαύρα.

Μια μέρα,
όταν οι γλάροι θα πετούσαν στο κέντρο της Αθήνας,
εγώ θα πήγαινα στο πλοίο της γραμμής
να κρώξω στη θέση τους.

Χαλασμένα μάτια,
μαύροι με ταινίες τελευταίας κυκλοφορίας,
γέροι,
υπάλληλοι,
εφημερίδες, ειδήσεις κατά συρροή.
Πέθανα πέθανα
πέθανα χτες
πέθανα χτες ρε φίλε
και δεν το ‘πε κανείς σε κανέναν.

Μιλάνε για ταλέντο
όσοι δε φόρεσαν ποτέ σκονισμένα παπούτσια.
Μόνο αυτοί.
Εμείς,
εμείς τρεχαλητό τα πρωινά
το μεσημέρι πείνα
το βράδυ ανασαίνουμε εκκωφαντικά
σαν τους πνιγμένους μες τον ύπνο τους.

Εννιά και τριάντα
το εισιτήριο
στις δέκα φεύγω.

Φλεβάρης 2011

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: