Γέννηση

Δεν υπάρχει παρά ένα πρόσωπο σκοτωμένο από παλιά του λάθη.

Δεν υπάρχει παρά ένα μοιρολόι, κάποιο μοιραίο βράδυ.

Κάτι πνέει. Ακούγεται μια μελωδία. Κρύο μέταλλο.

Γεννιέται απόψε

ο Θεός

των άτυχων στιγμών.

Χειμώνας 2010

Ηλίθιο

Εκεί, σ’ ένα δάχτυλο, ήταν μια χώρα πολύ μακρινή. Ήταν η φορά και ο καιρός. Ήταν το έγκλημα. Μια παράβαση από τύχη. Έπειτα η αράχνη ύφανε τον ιστό της αριστοτεχνικά. Τεμπέληδες όλων των ειδών συναντήθηκαν στο σκοτεινό μπαρ κι επικήρυξαν Αυτόν. Γλοιώδη όντα εξαγοράστηκαν για να καταδώσουν. Αυτός όμως, καβάλα στο λευκό άλογο, σκοτώνει το δράκο και μαγαρίζει την ηλίθια λευκοχέρα. Όλα τέλειωσαν με μια ευχή.

Χειμώνας 2010

Προσευχή

Δε θα πάρω θέση πάνω σε ζητήματα αστροφεγγιάς. Μη μ’ ερμηνεύεις, τεμαχίζω τα χρώματα. Όταν με μια βαλίτσα μόνο, μ’ ένα παλτό και μ’ ένα τραγούδι, θα έχω βρει τους κόσμους. Οι κόσμοι είναι πέρα από φώτα που αναλύθηκαν μέσα σε λίθους πολύτιμους, κρυφά από δεξιώσεις, στο τέρμα των δρόμων. Εγώ θα κάνω φανερή την αλχημεία και τη ζωντάνια του ερμηνευμένου, της έτοιμης αλήθειας. Ενώ εσύ, δεν έχεις παρά να με κοιτάς. Σημαδεύω τις σκεπές των ανθρώπινων ματαιοτήτων. Ω Χαιρέκακε Μέγα! Δείξε μου το έλεος των σκουπιδιών, την ακατανόητη μαρτυρία των αισθήσεων, το μαύρο του πόνου.

Χειμώνας 2010

Μυθιστόρημα

Οι θεοί υπαγορεύουν. Η μοίρα γράφει. Εσύ είσαι ένας ήρωας δευτερότοκος, πίσω από σελίδες και γεγονότα. Εγώ, δεν είμαι παρά μια εκδοχή σου.

Χειμώνας 2010

Αγνό

Εκείνες τις μέρες υπήρχε μια ερωτική δεκτικότητα. Τα βράδια, όταν τα στόματα κοιμόντουσαν, ξέφευγαν πολλές ακατανόητες κουβέντες, υπολογιστικές χειρονομίες, ηρωικές παραδοχές. Ο λόγος είχε ανέβει ένα σκαλί. Κι η βασιλεύουσα φαντασία χόρευε, χόρευε μες τους ίσκιους, μέσα στους ψίθυρους, μακριά από την αναμπουμπούλα των καιρών. Το γεγονός, τόσο απόλυτο, αδιαμαρτύρητα γινόταν εφικτό.

Χειμώνας 2010

Το τελευταίο οχυρό

Την ονομάζω Αλεξάνδρεια. Είναι η νέα πόλη των χρησμών. Αλεξάνδρεια των ονείρων. Εδώ, κυριαρχεί μια παράξενη αρχιτεκτονική θραυσμάτων. Η θάλασσά της, είναι ο χρόνος που ξοδεύτηκε σε ουσιαστικές παραβάσεις. Οι κάτοικοί της, είναι οι γεννήτορες όλων των ηλικιών. Οι επισκέπτες της αναζητούν τη φτηνή αγωνία των ερώτων, τη μεγάλη αγωνία της επόμενης μέρας. Όταν φεύγουν, λένε: κάποτε δεν υπήρχαν όρια, θυμάσαι; Εγώ ακούω το άγνωστο να περπατά. Παραμονεύω.

Αποτυχία.

Δεν ήμουν προορισμένος.

Αλλά μη μ’ ερμηνεύεις, εννοώ την αλήθεια.

Εννοώ τον πόλεμο

Χειμώνας 2010

Παλιοπάπουτσα

Κάτω από σκεπές κύλησε η ζωή μου
κάτω από βροχές,
μόνο ο καπνός ανέβαινε
στάχτη και γόπες
και παπούτσια ηλίθια

εκεί συνάντησα τυχαία
οδηγούς άνεργους
γενναίους φύλακες
και γέρους ιππότες

λίγο ξανάνιωσα
εις βάρος τους
λίγο τους άκουσα
στη σιωπή τους
πλήρωνα
έτσι
τα σπασμένα τους

από καλοσύνη υπάρχω
σαν να κατά λάθος ζω
σαν να’ ναι η ώρα αλλιώτικη

με φωνή βραχνή
απ’ το τσιγάρο.

τέλος τώρα
βρέχει πάλι

σε λίγο
ξημερώνει ο θεός.

2009

Αυτονόητο

Η μοίρα της ποίησης;

Μπαρούτι.

Χειμώνας 2010

Ερώτημα

-Απεργία;

-Συγκέντρωση

στον κήπο της Γεσθημανής.

-Κι η σταύρωση πότε είναι;
Χειμώνας 2010

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: