1.

Η ΠΟΛΗ ΚΑΙ Η ΠΟΙΗΣΗ

 

Θα επιστρέψω στη γη. Θα κάμψω κάθε πραγματικότητα – στο τέλος θα ξενιτευτώ από την κίνηση. Οι αλληλουχίες θα σπάσουν, η σκέψη έρμη, στο σύμπαν άλλοι χρόνοι, άλλοι τόποι στα πόδια μου – θα πέσουν οι ήρωες, κάθε του πνεύματος οξύτητα.

Θα θυμηθώ για τους άλλους αλλά η διαδρομή θα ‘ναι μόνο για μένα. Δε θα μιλήσω σε κανέναν. Απόψε δε μου μένει ύπνος, τίποτα να με φυλάει – όταν κόβεται η ανάσα είναι η τραχιά αναρρίχηση των λέξεων που κάνει τα μάτια να ιδρώνουν. Να! η μέρα λαμποκοπά, βγαίνεις κερδισμένος· εγώ πλέκω ανέμελα σφυρίγματα, ανώφελα μέτρα και σταθμά – το τραγούδι της υπομονής, το ξεπούλημά μου!

Θολές συσχετίσεις, αναβολές με αφορμή κάποια μοίρα, μια αδιάκοπη φωνή στα κλεφτά, τα τσακισμένα πόδια κάποιου ορθολογισμού, μια αδιάκοπη φωνή και πάλι – ένας άλλος κόσμος.

Τουλάχιστον οι αντικατοπτρισμοί, τουλάχιστον η μέθη.

Μάρτιος 2011

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: