Κάποιος στο μετρό

κάθε πρωί που μπαίνω στο μετρό
είναι ένας άντρας με το πρόσωπο γυρτό
σαν των ψαράδων το καλάμι

Το υπόγειο

Στο απόγειο των πραγμάτων είναι ένα υπόγειο με παλιά πράγματα.   Θα βρεις εκεί την πρώτη σου σκέψη. Την αρχή της πράξης που σε οδήγησε ως εδώ. Κυνηγητά μέσα σε συρτάρια. Γέλια σε βαζάκια. Αχρησιμοποίητους φακέλους.

Το αηδόνι

Σου λέω πως δεν υπάρχει μουσική Όπως το ψέμα είναι στο αίμα μου Κι όπως της αλήθειας η φωλιά γκρεμίζεται και πέφτει. Σου λέω πως οι ιδέες κεκλιμένες χτίζονται Για να ‘ρθει μια ριπή να τις τραντάξει

ΝΕΑ ΔΟΚΙΜΗ

Τόσα χρόνια θεωρούσα ότι η ποιητική αναζήτηση ήταν, κύρια, μια αναζήτηση φόρμας. Μορφή, ρυθμός, μέτρο ενδεχομένως, λεξιπλασία, η γλώσσα να μπαίνει σε μια μεγάλη χοάνη και με τρόπους δοκιμασμένους ή νέους, συνειδητούς ή τυχαίους να παίρνει ένα τελικό σχήμα.